حرف الثاء ثأر : خونخواهى : « ثار القتيل : طلب بدمه » اين ماده با همزه است و جمعا چهار بار در « نهج » ديده مىشود « ثائر » به معنى خونخواه و انتقام گيرنده مى باشد ، آنحضرت در تهديد بنى اميه فرموده : « الا و ان لكل دم ثائرا و لكل حق طالبا و ان الثائر فى دمائنا كالحاكم فى حق نفسه و هو الله الذى لا يعجزه من طلب و لا يفوته من هرب » خ 105 ، 151 ، بدانيد هر خونى را خونخواهى هست و هر حقى را طالبى ، خونخواه و انتقام گيرنده ما ، مانند كسى است كه در حق خود حكم مىكند ( و مانعى در حكم وى وجود ندارد ) و آن خداست ، خدائى كه طالبى او را عاجز نتواند كرد و فرار كننده‌اى از چنگ او بدر نخواهد رفت . ابن ابى الحديد در شرح اين كلام گويد : گويا اشاره است به قتل حسين عليه السلام و اهل بيتش و گويى آنحضرت آن واقعه را آشكارا مى ديده و روى آن سخن فرموده است . و در ذم اصحاب خويش فرموده : « فما يدرك بكم ثار و لا يبلغ بكم مرام » خ 39 ، 82 ، منظور خونخواهى و انتقام است و به معاويه مى نويسد : « و زعمت انك جئت ثائرا بدم عثمان و لقد علمت حيث وقع دم عثمان فاطلبه من هناك ان كنت طالبا » نامه 10 ، 370 . ثبت : ثبوت : استقرار و دوام . نظير : ( فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِها ) نحل : 94 ، آنحضرت درباره خودش فرموده : « و انما هى نفسى اروضها بالتقوى لتاتى آمنه يوم الخوف الاكبر و